غار تنهایی من

چطور؟

انگار هیشکی نیست :|

نمیدونم فقط منم که این حسو دارم یا نه

سلام. سلام.سلام

این چالش شکستن یخ بیانو بزارن،من اولین نفر شرکت میکنم،جایزه م بدین ها😂

نشونی از یاس ارغوانی نیست؟ شماره اش هم پاک شده وبلاگش هم 

کجایی خواهر؟

من خیلی وقت بود که نمیومدم وبلاگ، فکر میکردم سوت و کوریش بخاطر فعال نبودنِ خودمه.

هی میام میبینم خبری نیست، یکم نا امید میشم، بعد میگم عیب نداره، من مینویسم

قضاوت چرا؟ کسی اینجا شما رو از نزدیک می‌شناسه؟🧐

بازخوردها خیلی کم شده 

قدیمی‌ها هم که کم کم میرن 

خودم هم شخصا خیلی درگیر هستم و دروغ چرا؟ میل به خواندن و نوشتنم کم شده. 

یک مطلب می‌نویسم، از خودم میپرسم «خب که چی؟ الان یک نفر دیگه این رو بخونه چی میشه؟» و کل مطلب رو پاک میکنم ...  

بعضی روزا هم هستن از خودم میپرسم یک چیزی هست که بررسی کزدم، یک چیزی کمه، یکم که میگذره متوجه میشم که وبلاگ رو چک نکردم 😐😂

من از نرگس _یاس ارغوانی_ شماره دارم ولی شماره مامانشه...

دلم برای وبلاگ قبلیم تنگ شده، برای پستای خاطرات مدرسه ام یا پسرعموی اروپایی.

نمی دونم چرا دیگه نتونستم خاطراتمو به همون سبک بنویسم ...

🥲💔

دم شما گرم با این کامنت گذاری اجباری یکم روح میدمی به وبلاگا🌱😅

از این جهت که قضاوت و صحبت بقیه وقتی نشناسنت و اطرافت نباشن کمتر روی زندگیت اثر میذاره. هرچند خودمم تک و توک برام پیش اومده که بعضی چیزا رو تو وبلاگ نگم با وجودی که فقط یه نفر از دنبال کننده‌هامه که منو میشناسه اونم نه به خاطر همین یه نفر بلکه نگفتنش بخاطر همه ی مخاطبام بود، ولی پیش فرضم همونی هست که یکم بالاتر گفتم. اشتباه فکر میکنم؟🤔

یاس اومد ازم خداحافظی کرد گفت یکم میخواد از مجازی دور باشع و اینا

ولی احتمالا وقتی حالش خوب شه برمیگرده ...

بیان همیشه سوت و کور بوده و خواهد بود ، باید به بروز شده های ساعت 12 شب به بعد روی بیاوری و هی جدید دنبال کنی تا ستاره هات همیشه روشن باشن 

(گرچه تو ستاره ها تو وقت نداری خاموش کنی ولی خب پیشنهاد بود)

هوم...

کاری نمیشه کرد

الان اکثرا کانال تلگرام دارن... 

حتی قابلیت کامنت واسه پست هم هست.. 

(خودم دلم میخواس یه اکانت تل اختصاصی داشتم تمام وبلاگر های تل نویس و می داشتم )

یه چالش احیای مجدد بیان راه بندازین شاید ملت سر ذوق اومدن فعالتر شدن😁

چی بگم🚶🏻‍♀️🚶🏻‍♀️

شما بنویس، همین چهارتا که موندیم میشینیم دور هم میخونیم و مینویسیم...

مثل موج مکزیکیه
یهو همه فعال میشن

بعد دوباره 5 تا میمیرن

نمی‌دونی واقعا چه قدر دلم می‌خواد که برگردم...

اینایی که دوستان گفتن هم هست ولی واقعیتیه که فضای مجازی تا یه درصد زیادی آینهٔ خود جامعه است؛ وقتی حال خودمون تو واقعیت چندان تعریفی نداره، طبیعیه اینجا هم خیلی روبه‌راه نباشیم و خب ترکیب این عامل با اون مواردی که دوستان گفتن، احوال وبلاگستان رو این شکلی غمبار کرده...

نرو سمیهههههههه

💪🏻💪🏻💪🏻

خوبه که ساکته اینقدر همه جا شلوغ پلوغه و هموطنان غیورمون همه جا رو آباد کردن، آدم با سکوت و خلوتی اینجا خوشحال میشه

اولاً که نگفتم «همه»، ثانیاً به نظرم شما هم توی این جامعه زندگی می‌کنی و احتمالاً می‌بینی :)

@یاس

راستی یاس ارغوانی یکی اومده بود اون فیلمه که دنبالش بودی و اسمش و گفته بود خودت یه سر بزن وب قالب ببین مرسی

پیغامت به یاس ارغوانی رسونده شد :)

سلام :)

فکر می‌کردم پستِ رفتنم رو دیدی و متوجه شدی این، منم منتها با اسم واقعی :)

پاسخ یاس ارغوانی:

بهش بگو به یادشم و دائم وبلاگارو میخونم ولی حالم فعلا خوب نیست ممنون که به یادمید❤