شیب29

1- گفته می‌شود که حدود 25 الی 40 درصد مردم درونگرا هستند. یعنی بسته به جامعه‌ی هدف این عدد فقط بین 25 تا 40 نوسان می‌کند و همیشه در اقلیت می‌ماند. منتها نمی‌دانم چطور شده که اکثریت قریب به اتفاق اطرافیان من برونگرا را درونگراها تشکیل داده‌اند. از اعضای خانواده و پدر و مادر و برادرم و فک و فامیلی که باهاشان صنمی داریم بگیر تا شما دوستان عزیز وبلاگی. جالب است، نه؟

 

2- واکسن اینجا به زیر هجده سال هم رسیده. صرفا خواستم اطلاع‌رسانی کرده باشم.

 

3- باورم نمی‌شود هنوز که هنوز است مردم دست از بازی ساعت جدید/قدیم برنداشته‌اند. طرف می‌گوید امروز هفت صبح بیدار شدم. بعد درجا می‌پرسند هفت جدید یا قدیم؟ بعد اگر جدید باشد می‌نشینند حساب می‌کنند اگر قدیم بود ساعت چند میشد. و البته که این حساب کردن را هر لحظه که به ساعت دیواری نگاهی می‌اندازند تکرار می‌کنند. بیخیال شوید دیگر!

 

4- شهریور جدی جدی دارد تمام می‌شود. و من از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجم.

 

5- ماهان به زور انیمه‌ی دیگری در گوشی‌ام ریخته و محبورم کرده بنشینم تماشایش کنم. این تشویق بچه‌ها به پشتکار و سخت‌کوشی که در انیمه‌ها می‌بینم تحسین‌برانگیز است. واقعا تحسین‌برانگیز است. حالا جدا از مضامین اخلاقی دیگری که در آنها گنجانده شده یا نشده.

 

6- اسمتان را روی مربع‌های کاغذی نوشتم و تمام گزینه‌های موجود را گذاشتم روی میز. منتها هر عکسی که خواستم بگیرم بی‌کیفیت از آب در آمد. فلذا صرفا اعلام کردم که در جریان باشید. حالا شما یکی از گزینه‌های روی میز هستید. حتی شما دوست عزیز

 

7- مشخص است دارم از بی‌پستی رنج می‌برم؟ دیروز می‌خواستم پستی منتشر کنم با عنوان «دارم خفه میشم». منظورم این بود که اگر فلان حرف را نزنم خفه می‌شوم. هرچقد فکر کردم نتوانستم کشف کنم منظورم از فلان حرف چیست و چه را باید بگویم تا خفه نشوم. هنوز هم برایم عجیب است چرا تاحالا خفه نشده‌ام. 

 

8- قول می‌دهید بعد از مهر ماه اینجا را ول نکنید و نروید و پشت سرتان را هم نگاه نکنید؟