همین‌قدر کوتاه

خوابی که دیدم رو فراموش کردم. خودم خواستم که فراموش کنم، وگرنه وقتی بیدار شدم تک تک لحظاتش رو یادم بود. یادم بود که در طول خواب صدها هزار بار دعا کردم «خدایا خواهش می‌کنم فقط یه خواب باشه. بگو که این فقط یه کابوسه. الان بیدار می‌شم. مگه نه؟ خدایا لطفا...» این‌که در حال گفتن این جملات چه حالی داشتم و آیا اشک می‌ریختم یا نه رو هم یادم نمی‌آد. تصمیم گرفتم که یادم نیاد. قلقش دیگه دستم اومده. بعد بیدار شدن همون دعا رو با خودم تکرار کردم. و بقیه‌اش رو گذاشتم کنار. می‌گم نکنه هنوزهم دارم خواب می‌بینم؟ هوم؟