بیان ما دوباره دوستت داریم

اینکه تعداد حاضرین در سایت صفر نباشه واقعا حس خوبی به آدم میده. می دونید چی میگم؟ آمار امروز و دیروز و فلان روز و تعداد بازدید و اینها کوچکترین اهمیتی برام ندارن. ولی مثلا همین الان که نوشته 5 نفر در وبلاگم حضور دارن ( و اصلا مهم برام نیست که آیا همین طوری صفحه ام رو باز کردن و گذاشتن رفتن پی کارهای دیگه اشون یا اینکه متر آوردن قد و قواره ی پست هام رو بگیرن و ببینن که آیا واقعا در حد خوندن هست یا نه و یا هرچی اصلا) من خوشحال و راضی ام. اینجوری کمتر احساس تنهایی میکنم. انگار واقعا 5 نفر نشستن جلو روم. می تونم ببینمشون. مهم نیست که با هم حرف نمی زنیم اصلا یا حتی جواب سلام همدیگه رو هم نمی دیم. همینکه اونها واقعی ان و وجود دارن برای من کافیه. تازه پشت مانیتور که نشستن لازم نیست نگران نکات بهداشتی باشیم. با خیال راحت ماسکمون رو در میاریم و لبخند گل و گشادی تحویل هم میدیم. نه؟