طناب دارم کو؟

 وقتی یه ادم می رسه به یه نقطه ای که با خیال راحت، بدون ذره ای عذاب وجدان مرتکب قتل میشه، یعنی دیگه تو ذهنش هم دنبال بهونه یا دلیل نمی گرده و به فکر توجیه هم نیست، صرفا زندگی مقتول/ مقتولین براش اهمیتی نداره و ککش هم نمی گزه، به نظرم نقطه ایه که اعدام براش جایز نیست، واجبه. 

حالا من قاتل بی خیال و بی وجدان لحظه لحظه ی عمر خودم شدم...