آقای حداد عادل عزیز!

سلام 

 

خوب هستید انشالله؟ خانواده خوبند؟ ببخشید که مصدع اوقات جناب عالی شدم. عرض مختصری داشتم. اجازه می فرمایید؟ خب، ممنون که اجازه دادید.

 

در جریان هستید که نامتان تا چه در حد در طنزها و لطیفه های روزمره کاربرد دارد؟ آیا می دانید برای هر واژه ی جدیدی که به زبان و ادبیات فارسی اضافه می کنید اظهار لطفی از طرف مردم دریافت می کنید؟ حسابی مشهور هستید! مردم معمولا هیچ اسمی از فرهنگستان بر زبان نمی آورند. حتی در مواردی اصلا نمی دانند چیزی به اسم فرهنگستان زبان و ادب فارسی وجود دارد! مستقیم می گویند :« حداد عادل اسم پیتزا رو گذاشته کش لقمه!» و بعد هم که خبرگزاری ها تکذیبش می کنند می گویند :« حداد عادل حرفش رو پس گرفت.» حالا شاید بعضی هایشان مودب باشند و بگویند آقای حداد عادل! به هر حال، خواستم بگویم شما شهرت دارید اما محبوبیت نه! 

 

این اواخر هم که با تغییرات ایجاد شده در کتب درسی عدم محبوبیتتان به اوج خودش رسید. به عنوان یک دانش آموز سابق شخصا از نزدیک شاهد روانه شدن برخی واژه های ناشایست به سمت شما و عمه های بزرگوارتان بوده ام. اعتراف می کنم گاها خودم هم با هم کلاسی هایم هم صدا شده ام. از این بابت واقعا عذر می خواهم. 

 

البته مقصر اصلی دانش آموز نیست! معلم است! وگرنه برای من چه فرقی می کند بگویم اپی گلوت یا برچاکنای؟ جفتشان برایم واژه هایی غریبه اند! اگر پروفاز و پرومتافاز و متافاز و آنافاز که تبدیل شده اند به پیش چهر و پیش پسین چهر و پسین چهر و واپسین چهر و... را به حساب نیاوریم، در باقی موارد اتفاقا حفظ کردن عبارت های فارسی ساده تر هم هست! مثلا خود من بارها سیستول و دیاستول را جا به جا گفته ام اما امکان ندارد انقباض قلب را با استراحت قلب اشتباه بگیرم! ولی خب وقتی دبیر محترمه هر جلسه درس را با ذکرخیری از نام جناب عالی شروع می کند و به هر کلمه ی ترجمه شده ای که می رسد پوزخندی میزند... خب دانش آموزهم تقلید می کند دیگر! ان بنده خداها هستند که سالیان سال به واژه های بیگانه عادت کرده اند و این تغییر برایشان سخت است. ما صرفا هم رنگشان می شویم!

 

رو راست باشیم، خودتان هم بی تقصیر نیستیدها. مثلا روش کارتان صحیح نیست! طی یک شبیخون بی رحمانه هجوم آوردید بر سر درس زیست شناسی! در طی همان یک شب کتاب را زیر و رو کردید و تار و پودش را تغییر دادید. سرعت عملتان زیادی خوب بود! تازه عدالت را هم رعایت نکردید. چرا فقط زیست؟ چرا مثلا این بلا را سر کامپیوتر نیاوردید؟ چرا بروی تک تک نرم افزارها و سخت افزارهای ساخته شده اسم تازه ای نگذاشتید؟ خون آنها رنگین تر است؟ یا دیواری کوتاه تر از ما پیدا نکردید؟

 

در ثانی، بهتر بود قبل از ابلاغ دستوراتتان به وزارت آموزش و پرورش نشستی هم با وزارت علوم برگزار می کردید. جای دوری که نمی رفت! چند ساعتی گپ می زدید. می دیدید این واژه های جدید اصلا در دانشگاه خریدار دارند یا نه! دانش آموزی که با نمره ی عالی فارغ التحصیل شده وقتی دانشجو شود و سر کلاس به میتوکندری بگوید راکیزه مورد تمسخر قرار می گیرد یا نه! کمی آینده نگری هم چیز خوبی است!

 

 

بگذریم، نمی خواستم نبش قبر کنم. اتفاقی است که افتاده. بقیه هم به مرور عادت می کنند و کمتر سر به سر جنابتان می گذارند. غرض از مزاحمت عرض دیگری بود. پیشنهادی داشتم. می خواستم راه حلی اراعه کنم که نه تنها عدم محبوبیتتان را جبران می کند، که همگان را تبدیل به عاشقان سینه چاکتان خواهد کرد! بالاخره من هم آدمم، دلم می سوزد وقتی می بینم شما صبح تا شب می نشینید و برای زبان مادری امان اینقدر تلاش می کنید و در عوض مزدتان را اینطوری می دهند! با راهکار من می توانید بدون هیچ زحمتی می توانید نام خود را در تاریخ و قلوب ملت حک کنید! به طوری که حتی از جناب فردوسی هم برای فارسی زبانان عزیزتر شوید!

 

می پرسید چطور؟ خیلی ساده است! کافی است سه تا از «ز،ظ،ذ،ض»ها را حذف کنید! «س،ص،ث» را یکی بگیرید! یکی از «ت،ط» یا «ه،ح»ها را دور بریزید! باور کنید هیچ مشکلی پیش نمی آید! ما عرب زبان نیستیم که موقع تلفظ اینها تفاوتی قائل شویم. به خداوندی خدا زرد و ظلمت و ذرت و رضا همه یک جور خوانده می شوند! هیچ فرقی بین سارا و صدرا و ثریا نیست! نیست که نیست! حداقل معلم های ادبیات ما تاحالا اینطور گفته اند! یعنی یک چیزهایی راجع به گاز گرفتن نوک زبان هنگام تلفظ ث شنیده ایم اما هیچ وقت کسی را ندیده ایم که در مکالمات فارسی آن را رعایت کند! هیچکس! حتی خود شما آقای حداد عادل عزیز!

 

فکر نمی کنم نیازی به توضیحات بیشتر باشد! اصلا نمی فهمم چرا تاحالا این اتفاق نیفتاده! چرا باید این املاها را رعایت کنیم وقتی به معنای واقعی کلمه بی معنا هستند؟! 

 

می دانم، تغییر سخت است. آنهم چنین تغییر وسیعی! اما شما که قبلا شجاعتتان را نشان داده اید! با تمام دبیرهای کشور و دانش آموزانی که پشت سرشان قطار شده بودند در افتاده اید و مرد و مردانه پای حرف خودتان ایستاده اید! پس این یکی را هم می توانید! قول شرف می دهم تمام تمام محصلان این مرز و بوم از شما حمایت کنند. تا عمر دارند برایتان دعای خیر بفرستند. و از هیچ تلاشی برای نشان دادن مراتب سپاس گزاری اشان مضایقه نکنند! 

 

 

با تشکر، سین دال