برای بدرقه ی پاییز می خوانم...

دوباره شور پاییزی به شور افکنده دل ها را / دوباره نغمه ی باران، به یغما برده دل ها را

دوباره عطر نارستان، سفر از پشت هیچستان / دوباره خنده ی شبنم، معطر کرده دل ها را

دوباره زردی برگی، شده همرنگ رخسارم / دوباره یاد رخساری، به عشق آلوده دل ها را

دوباره عشق او کرده، مرا مجنون تر از مجنون / جنونش خواهشم کرده، ز جان برکنده دل ها را

 

 

 

 

 

پ ن: این شعر را حوالی یلدای سه سال پیش نوشتم. عجیب است که کاغذش را باز در حوالی یلدا پیدا کردم...

پ ن2: کم کم هم خودم هم شک می کنم نکند جدا عاشق بوده ام؟ :/