دعوت خودم رو اجابت می کنم و اولین شعری که در دفترم ثبت کردم رو می نویسم:
پ. ن: البته گویا این شعر هم هست اما نمیدونم کدومشون قدیمی ترن!
خدا را شکر
آرزو به دل نشد
یه پست کوتاه دیدیم
زیر این سقف کبود
هی
خودم هیچ وقت کلمه ای شعر نگفتم و نتونستم بگم.
اما یه دوست شاعر دارم که اسمش الی ئه و می خواد شعرای اهالی بلاگستان رو زنده نگه داره :))
وایییی اینا خیلی خوب بودن
من خوندمشون از انتشار نخستین شعر ثبت شدم پشیمان گشتم😂
همون دیگه پس انداختین دور! حیف نبوود؟
" وی با متن های خودش اینکار رو میکنه "😄
نه من تجربه گفتن و نوشتن شعر ندارم...ولی اولین متن هایی که نوشتم رو دارم گمونم!
چقدر قشنگهه! *___* نمی دونستم الی مون توی شعر هم انقدر استعداد داره!
*می رود به سوی بیابان* اشتباه کردم از دهنم پرید. :))
تاحالا نه :(
غنچه از خوب پرید یعنی چی ؟
چه زیبا ...کی سرودین ؟ *_*
غیر مستقیم گفتم یعنی اون خواب نه خوب :))
داشتم فکر می کردم واقعا " خوب " که معنی کردین دیدم نیست :)
قشنگه :)
چه زیبا!!!
دوران شاعری من برمیگرده به زمان ابتدایی.
همه رو گم و گور کردم. مینشستم برای پاستیل و خواهرم شعر میگفتم. شعرای مسخره و مسخرهتر و مسخرهترین.
یه چرت وپرتی نوشتم بیا وببین!!!
سلام
خیلی قشنگ بود
منم نوشتم،یکم احساس می کنم زیادی با نوشته هام مهربونم
خیلی قشنگه واقعا آفرین👏👏👏
با قلم چند صباح یعنی چی؟؟🤔
شعرت خیلی معنی داشت چندسالگیت گفتی؟؟
شماها که اولین شعراتون انقدر قشنگه قطعا الان تو دفتراتون خیلی شعرهای خوشگل هست نه؟ :دی