غار تنهایی من

...
بایگانی
نویسندگان

به یاد زمانی که تخلصم آذر بود

شنبه, ۱ آذر ۱۳۹۹، ۱۰:۰۰ ق.ظ

آذر یعنی آتش

آن آتشی که درون قلبت گر می گیرد و زبانه می کشد

آذر می سوزاند و پاک می کند

آذر یعنی خداحافظی

رها شدن از همه ی آن عشق های آبکی و خیس از نم پاییز

آذر یعنی داغ جدایی

گرمایی که در تمام دوران یخ زده ی فراق زنده نگهت می دارد

آذر یعنی امید

امیدی که از زیر خاکستر ها سر بلند کرده

آذر یعنی رقصیدن

با باد یا بدون باد

روی خاک یا بر فراز آسمان

آذر یعنی خاموش نشدن

دل کندن از رنگ و عطر برگ های خشک

آذر یعنی سیال بودن

یعنی تمام نشدن ظرف عشق در یکی از فصل های سال

آذر یعنی آتش

یا حتی بیشتر از آتش...

 

  • میخک

نظرات  (۳)

  • Sepideh Adliepour
  • بیت تخلص می طلبیم(((:

    پاسخ:
    این شعر نبود که بیت داشته باشه و بیت نداشت که تخلص داشته باشه :)
  • |•° ن.م °•|
  • آذر شاید مکمل آبان . . .

    پاسخ:
    آذر یه چیز دیگه است :)

    ای بابا، چرا بیت تخلص نداشت سین؟ حیف این ذائقه‌ ادبی‌ات نیست که بیت تخلص نداشت‌اش؟ :/

    ولی زیبا بود. :))))

    پاسخ:
    از یه زاویه دیگه نگاه کنیم همه اش تخلصم میشه ها :/

    ممنون :) زیبا خوندین :)

    ارسال نظر

    نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
    اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.