غار تنهایی من

...

غار تنهایی من

...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
پربیننده ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
نویسندگان
پیوندهای روزانه

چیست این اختیار لعنتی؟

پنجشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۹۹، ۱۱:۵۹ ب.ظ

تا سر حد جنون شکنجه ات می دهد. بغض را درون گلویت می نشاند و بعد اجازه می دهد خودت انتخاب کنی بین زانو زدن و اشک ریختن یا فرو خوردن بغض و درد کشیدن.

 

  • میخک

نظرات  (۱۱)

  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۰۰:۰۵
  • رفیقِ نیمه راه

    • کاش خدا خودش همه چی رو بهمون میگفت که چیکار کنیم...
    پاسخ:
    این حالت زیادی رویاییه!
    من به اینکه یه آدم عاقل تر و با تجربه تر بیاد دستم رو بگیره و ببرتم اون ور خیابون هم راضیم! قول میدم بقیه اش رو خودم برم! فقط همین یه بار، این انتخابی که از وقتی یادم میاد توش موندم. یکی بیاد بجای من تصمیم بگیره و تموم شه! 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۰۰:۰۵
  • Sepideh Adliepour

    • و تو کدوم رو انتخاب میکنی؟
    پاسخ:
    من؟ مات و مبهوت موندم. وایستادم تا زندگی به شکنجه کردنم ادامه بده... 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۰۱:۱۹
  • Sepideh Adliepour

    • زانو زدن و اشک ریختن،

    سپس بلند شدن.

    فروخوردن بغض و درد کشیدن یک هیولاست

    با ظاهر ملوان زبل
    پاسخ:
    حقیقتش حتی یه قسمت کامل هم از ملوان زبل ندیدم و الان فقط حس می کنم باید یه بار طنزی پشت این کامنت باشه که من از درکش عاجزم :)
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۰۸:۳۳
  • هیـ ‌‌‌ـچ

    • بعضی وقتا اجبار رو به اختیار باید ترجیح داد چون حداقل تکلیف آدم روشنه!
    پاسخ:
    کاش یه فرد امینی پیدا میشد برای چند هفته اختیارمون رو به امانت می دادیم دستش.  با همون جبر سر کردن راحت تره! 

    البته به شرطی که بعدش با زبون خوش پسش بده. 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۰۹:۵۸
  • میم مهاجر

    • کاش میشد یه جاهایی این اختیار رو به خود خدا تفویض کرد... 
    پاسخ:
    حرف دل من رو زدید.... 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۱۰:۲۴
  • |•° ن.م °•|

    • همیشه هم نمیشه خودت دست بزاری رو زانوت بلند شی!

    خیلی وقتا به خدامیگم یه دقیقه بیا رو زمین دستمو بگیر. یه چیز رویایی وقتایی که دلگیر و تنهام و خسته و حیرون دستمو بلند میکنم سمتش شاید دستش بهم برسه دستمو بگیره. ولی فقط معنوی هست.

     
    پاسخ:
    می دونی، بیشتر بین زمین و هوا بودن آزار دهنده است. اینکه نه لونقدر قوی هستی که بلند شی و نه اونقدر ضعیف که بیفتی زمین و تسلیم شی. 
    شاید هم مشکلم همینه. اینکه کمک گرفتن از خدا رو غیر ممکن می دونم و همه ی سنگینی ها رو تنهایی به دوش می کشم...
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۱۰:۵۱
  • Amir chaqamirza

    • چه تعریف خوبی کردین😊
    پاسخ:
    جدی تعریف خوبی به حساب میاد؟ 
    ممنون. لطف دارین 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۱۴:۳۳
  • هلن پراسپرو

    • @رفیق نیمه راه

    داره میگه که. شاید الان فقط توهم اختیارو داریم.  «شاید» همه کارامون نوشته شده...
    پاسخ:
    اختیار به شدت محدود و ناقصه اما توهم نیست. واقعیت تلخیه اما توهم نیست. همین یه انتخاب میتونه دنیات رو زیر و رو کنه. و خب وقتی مجبوری به این انتخاب آرزو می کنی همین یه ذره اختیار رو هم نداشتی. 
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۱۸:۲۶
  • نسیم بهاری

    • توکل برای همین موقع هاست دیگه؛)

    اینکه به خدا بگی خدایا من نمیدونم خودت میدونی هر جر خیر و صلاحمه همون رو پیش بیار:)
    پاسخ:
    توکل یعنی یه راهی رو انتخاب کنی و نتیجه رو بسپاری به خدا. یعنی اضطراب اینکه بعدش چی میشه رو نداشته باشی. وگرنه اون انتخابه دست خودمون رو می بوسه :/
  • ۱۱ مهر ۹۹ ، ۲۱:۴۹
  • نسیم بهاری

    • برای انتخاباتت هم میتونی توکل کنیD:

    اینکه خدا درست ترین انتخاب رو نشونت بده میتونی به نیتش هم دو رکعت نماز توکل بخونی:)
    پاسخ:
    راست میگیا...

  • ۱۲ مهر ۹۹ ، ۱۹:۲۵
  • نسیم بهاری

    • ؛)
    پاسخ:
    :))

    ارسال نظر

    نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
    اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
    ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم