الامان! / موقت

یه ضرب المثل بلاگری هست که میگه

نزار ستاره های روشنت به بیش از پنجاه تا برسه؛ چون عملا دیگه نمی تونی به صفر برشونی اشون.

 

و خب من متاسفانه به این نصیحت خردمندانه عمل نکردم. مدتی غایب بودم و در این مدت ماجراهای زیادی اتفاق افتاده که بی خبر موندم گویا. عجیب تر از همه مشاعره ی بلاگردونی ها بوده که اصلا در مخیله ام نمی گنجه چنین برنامه ای اجرا باشه و من یکی از فعال ترین هاش نباشم!

بنا به این دلایل در حال حاضر هیچ اصراری به داغ بودن فضای بلاگستون ندارم. می تونید با وجدان راحت چند روز با شبکه های اجتماعی دیگه بگذرونید، این طوری من تا پنج تا از ستاره های خاموش رو می خونم ده تای دیگه روشن نمیشه و مورد هجوم ستاره و چندین سوء تعبیر مختلف از غیبتم قرار نمی گیرم. ستاره هایی که اصلا دلم نمیاد یکی اشون رو هم سرسری بگیرم و بی دقت بخونم. اندکی صبوری به خرج بدید، سین دال خواهد آمد.