قلب های نارنجی

کتاب ساده ای بود. داستان بیچیده و غافل گیر کننده ای نداشت و همین نقطه ی قوتش بود. همین سادگی و روانی. شخصیت اصلی یه ابرقهرمان نبود که با نبوغ یا توانایی های خاص منحصر به فردش دنیا رو نجات بده. یه دختر ساده بود. برای کمک به دوست هاش خیلی تلاش کرد اما این تلاش ها (که همشون هم شکست خوردن) نبود که دوست هاش رو نجات داد. اونها راه خودشون رو رفتن، اشتباهات خودشون رو مرتکب شدن، تقاصش رو دادن، پشیمون شدن و به مرور زمان به زندگی عادی برگشتن. مهمترین ویژگی ساده اما این بود که همیشه بود! دوست هاش هرکاری که میکردن، هر دعوایی که میشد، ساده باز هم کنارشون بود و باز هم دوستشون داشت. قسمت فقرخانواده ی ساده و مقایسه کردن خودش با آلما شاید کمی کلیشه ای به نظر بیاد ولی باز هم شیرین روایت شده بود. بیام های اخلاقی خوبی داشت و اصلا هم شعارگونه نبود. کلا بگم، یکی از بهترین کتاب هاییه که برای نوجون ها نوشته شده.