اندر اختراعات من

من چند تا ضرب المثل من در آوردی برای خودم دارم.

 

اولی اش اینکه: غاز همسایه همیشه مرغه.

 

دومی: نفوذ خوب نزن که بعدا نخوره تو ذوقت.

 

جایگاه سوم رو هم تازگی ها به این ضرب المثل دادم : چیزی که یه کتاب بد بهت یاد میده رو ده تا کتاب خوب یاد نمیده!

 

و شدیدا هم بهشون اعتقاد دارم.

 

البته باید سومی رو یکم توضیح بدم. اول اینکه صرفا از جنبه ی نویسندگی اش منظورمه. شما یه کتاب محشر برنده ی نوبل رو بخون. همش میگی وای فوق العاده است! عالیه! فلانه و بهمانه و... بپرسن چرا؟ نقطه قوتش چیه؟ از چه فنونی استفاده کرده؟ تا دو سه بار کتاب رو نخونده باشی نمیتونی درست جواب بدی. (حداقل من که این طوریم) ولی یه رمان مضخرف بگیر دستت. یا اگه نمیتونی همچین کتابایی رو تحمل کنی یه اثر متوسط. لحظه به لحظه اش میدونی که جای چی خالیه! باید اینجا چی باشه که نیست. چطور باید توصیف میشد که نشده. بعد ایده ی اولیه رو تو ذهن خودت پرورش بده و حواست به اشتباهاتی که نویسنده کرده باشه که تکرارش نکنی. این میشه یادگیری!